אַרְבַּע מִדּוֹת בְּנוֹתְנֵי צְדָקָה. הָרוֹצֶה שֶׁיִּתֵּן וְלֹא יִתְּנוּ אֲחֵרִים, עֵינוֹ רָעָה בְּשֶׁל אֲחֵרִים. יִתְּנוּ אֲחֵרִים וְהוּא לֹא יִתֵּן, עֵינוֹ רָעָה בְשֶׁלּוֹ. יִתֵּן וְיִתְּנוּ אֲחֵרִים, חָסִיד. לֹא יִתֵּן וְלֹא יִתְּנוּ אֲחֵרִים, רָשָׁע:
Istnieją cztery środkowe poziomy (poziomy) w dawaniu miłosierdzia [(a nie „w dawcach” miłosierdzia, gdyż wśród nich jest ten, który nie daje). Podobnie należy czytać to, co następuje (Miszna 14), „idąc do dom nauki "(a nie" w chodzącym do domu studiów ")]: pragnienie dawania i tego, aby inni nie dawali —jego oko jest złe w tym, co należy do innych, [wiedząc, że dobroczynność wzbogaca i nie chcąc, by inni się wzbogacili. Albo: Są tacy, którzy bardziej troszczą się o pieniądze swoich krewnych niż o własne; a nawet jeśli dają, chcą, aby ich krewni nie dawali, aby nie stracili swojego majątku.]; pragnąc, aby inni dawali, ale nie dając siebie—jego oko jest złe w tym, co do niego należy; pragnienie dawania i to, że inni dają—chasyd; nie dawać i nie pragnąć, aby inni nie dawali— zły.